Slider overlay Slider overlay

Slider overlay Slider overlay

Slider overlay Slider overlay

Slider overlay Slider overlay

2014-10-28, Houtblog

Afgelopen zondag heb ik, na enig aandringen van mijn man, een poging gewaagd om hout te kloven met een (in mijn ogen) reusachtige bijl. Eng… Ik twijfel… Maar… ik doe het. Ja, ik wil kijken wat het met mij doet, hoe het voor mij is.

Eerst kijk ik hoe hij het aanpakt. Vol vertrouwen brengt hij de bijl met een zelfverzekerde zwaai boven zijn hoofd en dan, met gemak gaat die bijl naar beneden. Met één klap splijt het houtblok in tweeën! Wow! Soms is het houtblok heel hard. De bijl slaat dan vast in het blok. Precies op de plek die hij mij van tevoren heeft aangewezen.

Dan ga ik het proberen. Ik vind het eng. Ben bang dat de bijl het houtblok mist, doorzwaait en in mijn linker scheenbeen zal belanden. Daarom ga ik wat verder van het houtblok afstaan. Beetje krampachtig. Ik hef de bijl een klein beetje omhoog en met een kleine zwiep komt de bijl op het houtblok. Het houtblok splijt niet, de bijl zit niet vast in het houtblok. Oké. Nog een keer dan. Mijn hart bonst al behoorlijk in mijn keel en ik. Deze keer gaat de bijl met iets meer vertrouwen omhoog. Zwiep. De bijl zit vast. Nog een keer hef ik de bijl (met blok en al dit keer) omhoog. Een klap. De bijl zakt dieper in het hout, maar het blok splijt nog niet. Ik haal de bijl weer los. Oké. Nu! Bijl omhoog, zwiep, klap, splijt! Het is gelukt! Het houtblok is gespleten! Nee, niet precies in het midden en niet op een vooraf door mij bepaalde plek. Er splijt een klein aanmaakhoutje af van het geheel. Maar toch. I did it! Het hout heeft mij al heel wat warmte bezorgd, al voordat het in de houtkachel beland. Ik hou het voor gezien. Houthakken is niet aan mij besteed, alhoewel ik wel heb geprobeerd om mijn grens een klein beetje op te schuiven. Voorlopig gooi ik het bijltje er bij neer! Ook goed voor het ego van mijn man!